۲۲جولای ۲۰۲۵- بزرگسالانی که دچار اضافه وزن یا چاقی بودند و اکنوگلوتاید را به صورت هفتگی دریافت کردند، کاهش چشمگیر و پایداری را در وزن نسبت به گروه دارونما تجربه کردند. این داده‌ها از مطالعه ی مرحله ی سوم SLIMMER به دست آمده اند.
رهبر این مطالعه، دکتر لینونگ جی، متخصص غدد و استاد دانشگاه بیمارستان مردمی پکن، گفت: اکنوگلوتاید(تولید شرکت Sciwind Biosciences)دارای پروفایل ایمنی مطلوبی بود و سایر عوامل خطر قلبی-متابولیکی را نیز بهبود بخشید، در حالی که چربی کبد را نیز کاهش داد.
دکتر جی توضیح داد: «اکنوگلوتاید، یک آگونیست گیرنده ی GLP-1 با عملکرد طولانی مدت و سوگیری به سمت cAMP است که در حال توسعه می باشد. بر خلاف درمان های GLP-1 بدون سوگیری، اکنوگلوتاید به طور انتخابی مسیرهای سیگنال دهی cAMP را فعال می کند و جذب بتا-آرستین را به حداقل می رساند؛ مکانیسمی که ممکن است اثربخشی بیشتر آن در کاهش وزن و اثرات متابولیکی پایدار را توضیح دهد».
نتایج مطالعه ی SLIMMER در نشست علمی انجمن دیابت آمریکا ارائه شد و همچنین در ژورنال The Lancet Diabetes & Endocrinology منتشر گردید.
جزئیات مطالعه‌ی SLIMMER
مطالعه ی SLIMMER یک کارآزمایی تصادفی، دوسوکور و کنترل شده با دارونما در مرحله ی سوم بود که در ۳۶مرکز در چین انجام شد. پژوهشگران از بزرگسالان دارای اضافه وزن یا چاق (شاخص توده بدنی ۲۸یا ۲۴با یک یا چند بیماری همراه مرتبط با وزن) ثبت نام کردند. شرکت کنندگان مبتلا به دیابت نبودند. میانگین سنی آن ها ۳۴سال بود، نیمی زن بودند و میانگین BMI در آغاز مطالعه ۳۲.۵ کیلوگرم بر متر مربع بود.
در مجموع ۶۶۴ شرکت کننده به طور تصادفی به دریافت اکنوگلوتاید زیرجلدی هفتگی با دوزهای ۱.۲، ۱.۸ یا ۲.۴ میلی گرم یا دارونما با دوزهای مشابه اختصاص یافتند.
در هفته ی 40ام، میانگین درصد تغییر وزن بدن نسبت به آغاز مطالعه به ترتیب برابر بود با:
· ۹.۱ درصد کاهش با دوز ۱.۲ میلی گرمی اکنوگلوتاید
· ۱۰.۹ درصد کاهش با دوز ۱.۸ میلی گرمی اکنوگلوتاید
· ۱۳.۲ درصد کاهش با دوز ۲.۴ میلی گرمی اکنوگلوتاید
· گروه دارونما تنها ۰.۱ درصد تغییر داشتند (همگی باP < 0.0001).
درصد شرکت کنندگانی که حداقل ۵ درصد کاهش وزن داشتند:
· ۷۷ درصد در گروه ۱.۲ میلی گرمی اکنوگلوتاید
· ۸۴ درصد در گروه ۱.۸ میلی گرمی اکنوگلوتاید
· ۸۷ درصد در گروه ۲.۴ میلی گرمی اکنوگلوتاید
· تنها ۱۶ درصد از افراد در گروه دارونما به این میزان کاهش وزن دست یافتند(همگی باP < 0.0001).
در هفته ی 48ام، شرکت کنندگانی که اکنوگلوتاید دریافت کرده بودند، به کاهش وزن ۱۵.۴ درصد دست یافتند و ۹۲.۸ درصد از آن‌ها کاهش وزن بالینی معناداری داشتند.
دکتر جی گفت: «شرکت کنندگان در گروه های ۱.۸و ۲.۴ میلی گرمی اکنوگلوتاید، در هفته ی ۴۸ام همچنان کاهش وزن داشتند بدون اینکه به نقطه ی تثبیت برسند، که نشان می دهد با درمان طولانی تر با اکنوگلوتاید ممکن است کاهش وزن بیشتری نیز حاصل شود».
اثرات متابولیکی و ایمنی دارو
پژوهشگران همچنین بهبودهای قابل توجهی در پارامترهای مرتبط با وزن مانند BMI و دور کمر، و عوامل خطر قلبی-متابولیکی مانند فشار خون سیستولیک، چربی خون، گلوکز ناشتا، HbA1c، سطح انسولین و اسید اوریک گزارش کردند. در زیرگروهی از شرکت کنندگان با چربی کبدی بالا (بیش از ۸ درصد)، میزان چربی کبد با مصرف اکنوگلوتاید کاهش یافت.
عوارض جانبی در گروه های اکنوگلوتاید بیشتر بود (۹۳ درصددر برابر ۸۴ درصد در گروه دارونما). شایع ترین عوارض، مشکلات گوارشی خفیف تا متوسط بودند. ده نفر از شرکت کنندگان به دلیل عوارض جانبی درمان را قطع کردند.
دکتر جی افزود: «با توجه به قدرت بالای اکنوگلوتاید، این دارو ممکن است گزینه ای مناسب برای افرادی باشد که با داروهای GLP-1 موجود به کاهش وزن کافی دست نمی یابند یا نیاز به کاهش وزن بیشتری دارند».
منبع:
https://www.healio.com/news/endocrinology/20250622/ecnoglutide-a-novel-glp1-safe-and-effective-for-treatment-of-overweight-obesity